دكتر مجدالدين ميرفخرايی معروف به گلچين گيلانی از شاعران نوگراي ايران در شهريور سال 1287 رشت به دنيا آمد. دبستان را در رشت و دوره دبيرستان را در مدارس سيروس و دارالفنون تهران كه شاگرد اساتيدی چون وحيد دستگردی وعباس اقبال آشتيانی بود گذراند. سال 1312 در آزمون اعزام دانشجو به اروپا پذيرفته و در سال ١٩٤٧ميلادی در رشته بيماريهای عفونی و بيماريهای سرزمينهای گرمسيري، دكترای تخصصی گرفت و كار پزشكی را آغاز كرد. اشعارش در مجلات ادبی « روزگار نو » ، « جهان نو » و « سخن » منتشر می شدند. معروفترين شعر وي شعر « باران » است كه در مجله « سخن » چاپ شد . گلچين گيلانی در 29 آذر سال 1351 در لندن درگذشت .شعر باران وي را در زير بازنويسي مي كنم. برا ي خودم كه احساس لذت فوق العاده اي را دارد:
باز باران
با ترانه
با گهرهاي فراوان
مي خورد بر بام خانه
من به پشت شيشه تنها
ايستاده
در گذرها
رودها راه اوفتاده
يادم آيد روز باران
گردش يك روز ديرين
خوب و شيرين
توي جنگل هاي گيلان
كودكي ده ساله بودم
شاد و خرم
نرم و نازك
چست و چابك
از پرنده
از خزنده
از چرنده
بود جنگل گرم و زنده
...
1 comments:
باز باران باز باران ...
باز باران مثل هر شب چتر ها آب میداد ...
دست تو در موی من میبافت گل را گیس میکرد تاب میداد.
کودک دهساله دل توی جنگلهای گیلان گشت میزد
باز باران رنگ آبی روی کوه ودشت میزد.
سلام آقای دکتر . این شعر نوشتن مصداق آنست که میگویند البته من کوچکتر از انم که ...اما!
موفق باشید
Post a Comment